Voor de Antwerpse vrienden onder ons. Winnaar van "Ode aan Antwerpen op ATV"
ZOT VAN A - Hoe het begon...
Guillaume zat in café Scaldis, op de hoek van de Cadixstraat en het Kattendijkdok Oostkaai op het Eilandje. Hij speelde een plaatselijke bewerking van Vader Abraham's "Kleine café aan de haven" op de piano. José, de bazin, was er erg van aangedaan en zei: "Stuur het in voor ATV. Die hebben een wedstrijd uitgeschreven voor een nieuwe Ode aan Antwerpen."
Guillaume vond een kopij van een Hollands liedje insturen geen goed idee. Maar een ode schrijven aan de stad, dat zag hij wel zitten. Hij vond trouwens ook dat het tijd was om de "Zot van A", de schitterende stadsleuze van Harry De Mey, eens op muziek te zetten.
Het idee was eenvoudig: het moest emotioneel beginnen - zoals elk liefdesverhaal in Antwerpen - dromend op de blauwe steen (voor inwijkelingen: dat is de arduinen boordsteen van de Scheldekaai) en dan uitmonden in een refrein dat door een vol Sportpaleis kan meegebruld worden. Martin haalde zijn gitaar boven en de akkoorden werden vastgelegd. Een week later vroeg José in de Scaldis hoever het stond. Guillaume liet het haar even horen op de piano en ze vond het maar niks. Zware teleurstelling.
"Ik denk," zei Guillaume tegen zijn dochter Joline, "dat we het beter laten inzingen door een jong talent." "Goed idee," zei ze, en ze stelde Olli Delaet voor. Student en populair garçon. Weer een week later werden Olli en "Zot van A" voor het eerst uitgeprobeerd, uiteraard bij José. En toen José zag dat het goed was werd de ode ingestuurd naar ATV. En won...
Voor de Antwerpse vrienden onder ons. Winnaar van "Ode aan Antwerpen op ATV"
ZOT VAN A - Hoe het begon...
Guillaume zat in café Scaldis, op de hoek van de Cadixstraat en het Kattendijkdok Oostkaai op het Eilandje. Hij speelde een plaatselijke bewerking van Vader Abraham's "Kleine café aan de haven" op de piano. José, de bazin, was er erg van aangedaan en zei: "Stuur het in voor ATV. Die hebben een wedstrijd uitgeschreven voor een nieuwe Ode aan Antwerpen."
Guillaume vond een kopij van een Hollands liedje insturen geen goed idee. Maar een ode schrijven aan de stad, dat zag hij wel zitten. Hij vond trouwens ook dat het tijd was om de "Zot van A", de schitterende stadsleuze van Harry De Mey, eens op muziek te zetten.
Het idee was eenvoudig: het moest emotioneel beginnen - zoals elk liefdesverhaal in Antwerpen - dromend op de blauwe steen (voor inwijkelingen: dat is de arduinen boordsteen van de Scheldekaai) en dan uitmonden in een refrein dat door een vol Sportpaleis kan meegebruld worden. Martin haalde zijn gitaar boven en de akkoorden werden vastgelegd. Een week later vroeg José in de Scaldis hoever het stond. Guillaume liet het haar even horen op de piano en ze vond het maar niks. Zware teleurstelling.
"Ik denk," zei Guillaume tegen zijn dochter Joline, "dat we het beter laten inzingen door een jong talent." "Goed idee," zei ze, en ze stelde Olli Delaet voor. Student en populair garçon. Weer een week later werden Olli en "Zot van A" voor het eerst uitgeprobeerd, uiteraard bij José. En toen José zag dat het goed was werd de ode ingestuurd naar ATV. En won...
Reacties
skiddle
Sophie_P