Het eerste weekend van augustus trokken 39.000 liefhebbers
van een multiculturele muziekcocktail naar Boechout voor alweer een
editie van Sfinks Mixed. Het
festival gaat elk jaar verder in het aanbieden van een holistische
ervaring, wat een rustgevend effect heeft op de festivalbezoekers.
Eén
van de enige Belgische festivals die een al even lange geschiedenis
kent als Sfinks is Werchter. Beide evenementen zijn al sinds 1975 een
jaarlijkse gebeurtenis en vierden dus dit jaar hun 35ste verjaardag. En
daar eindigen meteen alle gelijkenissen. Werchter telde dit jaar zo’n
320.000 bezoekers, een achtvoud van het publiek op Sfinks. Het
multiculturele festival is dus relatief klein gebleven, maar toch kan je
het een succes noemen.
Sfeer te over
Sfinks Mixed draait vooral om sfeer maar kon toch weer uitpakken met
bekende namen uit de wereldmuziek: Youssou N’Dour, Goran Bregovic,
Buena Vista Social Club en ten slotte Bart Peeters als afsluiter.
Sfinks is een klasse op zich.
Door relatief klein te blijven heb je niet het geduw en gedrang op
andere festivals, noch het gevoel dat de weide na de eerste dag al
herleid wordt tot een vuilnisbelt. Het kalmere ritme maakt dat Sfinks
ook geschikt is voor kinderen en ouderen (de paar kindjes die je soms op
Werchter ziet zijn meestal een geval van slecht ouderschap). In het
grote kinderdorp konden de kleintjes zich amuseren met springkastelen of
met workshops zoals breakdance of hennatattoos maken.
Goede doelen
Ook zie je op Sfinks taferelen die elders ondenkbaar zijn. Er staat
bijvoorbeeld een zee van tentjes op de festivalweide en er wordt voedsel
aangeboden dat net iets gevarieerder is dan “een pak frit”. Overal
staan kraampjes die je bewust willen maken van dit of dat goed doel en
er staat zelfs een grote tent waar de festivalgangers kunnen douchen op
de wei met milieuvriendelijke wasproducten en water dat opgewarmd wordt
met zonnepanelen.
Multicultureel
Sfinks lijkt nog steeds een thuishaven te zijn voor hippies. Het
festival weet echter nog op andere manieren zijn multiculturele
identiteit in de verf te zetten. Naast de muziekpodia zijn er
performancepodia. Opvallend waren vooral de straffe Keniaanse acrobaten
van Jungle Arts die, gehuld in tijgervelletjes, een toren vormden met
zeven mannen.
Sjamaan
Om de spirituele kanten van de mens aan te spreken huurde de
organisatie een gerespecteerde Koreaanse sjamaan in om het drie dagen
lang durende Gut ritueel uit te voeren op het tempelpodium, dat er
speciaal voor gebouwd was. De man staat in de lijst van het culturele
erfgoed van Korea en bracht dus zeker een verantwoord optreden, maar af
en toe moesten de kleinsten toch wegkijken wanneer hij omging met het
varkenskarkas dat centraal stond in een deel van zijn show.
Om echt ‘happy’ van te worden, zoveel multicultureel gedoe en de peace
and love die sommige festivalgangers uitstralen. Van Werchter keer je
afgepeigerd terug, maar van Sfinks kom je tot rust.
Het eerste weekend van augustus trokken 39.000 liefhebbers
van een multiculturele muziekcocktail naar Boechout voor alweer een
editie van Sfinks Mixed. Het
festival gaat elk jaar verder in het aanbieden van een holistische
ervaring, wat een rustgevend effect heeft op de festivalbezoekers.
Eén
van de enige Belgische festivals die een al even lange geschiedenis
kent als Sfinks is Werchter. Beide evenementen zijn al sinds 1975 een
jaarlijkse gebeurtenis en vierden dus dit jaar hun 35ste verjaardag. En
daar eindigen meteen alle gelijkenissen. Werchter telde dit jaar zo’n
320.000 bezoekers, een achtvoud van het publiek op Sfinks. Het
multiculturele festival is dus relatief klein gebleven, maar toch kan je
het een succes noemen.
Sfeer te over
Sfinks Mixed draait vooral om sfeer maar kon toch weer uitpakken met
bekende namen uit de wereldmuziek: Youssou N’Dour, Goran Bregovic,
Buena Vista Social Club en ten slotte Bart Peeters als afsluiter.
Sfinks is een klasse op zich.
Door relatief klein te blijven heb je niet het geduw en gedrang op
andere festivals, noch het gevoel dat de weide na de eerste dag al
herleid wordt tot een vuilnisbelt. Het kalmere ritme maakt dat Sfinks
ook geschikt is voor kinderen en ouderen (de paar kindjes die je soms op
Werchter ziet zijn meestal een geval van slecht ouderschap). In het
grote kinderdorp konden de kleintjes zich amuseren met springkastelen of
met workshops zoals breakdance of hennatattoos maken.
Goede doelen
Ook zie je op Sfinks taferelen die elders ondenkbaar zijn. Er staat
bijvoorbeeld een zee van tentjes op de festivalweide en er wordt voedsel
aangeboden dat net iets gevarieerder is dan “een pak frit”. Overal
staan kraampjes die je bewust willen maken van dit of dat goed doel en
er staat zelfs een grote tent waar de festivalgangers kunnen douchen op
de wei met milieuvriendelijke wasproducten en water dat opgewarmd wordt
met zonnepanelen.
Multicultureel
Sfinks lijkt nog steeds een thuishaven te zijn voor hippies. Het
festival weet echter nog op andere manieren zijn multiculturele
identiteit in de verf te zetten. Naast de muziekpodia zijn er
performancepodia. Opvallend waren vooral de straffe Keniaanse acrobaten
van Jungle Arts die, gehuld in tijgervelletjes, een toren vormden met
zeven mannen.
Sjamaan
Om de spirituele kanten van de mens aan te spreken huurde de
organisatie een gerespecteerde Koreaanse sjamaan in om het drie dagen
lang durende Gut ritueel uit te voeren op het tempelpodium, dat er
speciaal voor gebouwd was. De man staat in de lijst van het culturele
erfgoed van Korea en bracht dus zeker een verantwoord optreden, maar af
en toe moesten de kleinsten toch wegkijken wanneer hij omging met het
varkenskarkas dat centraal stond in een deel van zijn show.
Om echt ‘happy’ van te worden, zoveel multicultureel gedoe en de peace
and love die sommige festivalgangers uitstralen. Van Werchter keer je
afgepeigerd terug, maar van Sfinks kom je tot rust.
Reacties